Uniósł głowę i ułamanym drzewcem włóczni począł grzebać w ognisku. Niektórzy starożytni czarnoksiężnicy z Melniboné utrzymywali, że liczba światów współistniejących z naszym jest nieskończona. Zaiste, sny, które nawiedzają mnie od pewnego czasu potwierdzałyby to przekonanie uśmiechnął się wymuszenie. Jednak trudno byłoby mi pogodzić się z tym, więc odrzucam tę hipotezę. Poczekajmy do świtu powiedział Smiorgan Łysy. Kolor słońca będzie najlepszym dowodem na współistnienie różnych światów. Albo potwierdzi tylko to, że obaj śnimy odparł Elryk. Wyraźnie wyczuwał wokół zapach śmierci. Odsunął leżące najbliżej ogniska trupy i ułożył się do snu. Smiorgan począł śpiewać w swym dialekcie powolną, rytmiczną pieśń. Elryk nie mógł zrozumieć słów. Czy opiewasz twe zwycięstwo nad wrogami? spytał albinos. Smiorgan przerwał na moment, niemalże rozbawiony. Nie, Elryku, nucę, by powstrzymać cienie. W końcu duchy tych nieszczęśników muszą się gdzieś tu kręcić, tak niewiele czasu upłynęło od ich śmierci.

(Reklama: elektryk piła )