Nie obawiaj się rzekł mu Elryk. Ich dusze zostały pożarte. Lecz Smiorgan śpiewał dalej, głosem o wiele donośniejszym i bardziej przenikliwym niż poprzednio. Tuż przed zaśnięciem Elrykowi zdało się, że słyszy rżenie konia i zamierzał zapytać Smiorgana, czy któryś z piratów posiadał wierzchowca. Zanim jednak zrealizował ten zamiar, zasnął. Elryk, niewiele pamiętając ze swej podróży na Ciemnym Statku, nigdy nie dowiedział się, skąd się wziął w tej odludnej krainie. Zresztą wiele lat później doszedł do wniosku, że wszystko, co mu się przydarzyło w owym okresie, było tylko snem, wydarzenia owe bowiem nawet w trakcie ich trwania łatwiej było poczytać za senne marzenia niż za rzeczywistość. Albinos spał niespokojnie, a gdy się obudził, niebo pokrywały chmury. Świeciły one dziwnym, ołowianym blaskiem, mimo że samo słońce było niewidoczne.
(Reklama: )
